Chemische samenstelling van groene thee

Voordat we beginnen met het drinken van groene thee, is het belangrijk om eerst de chemische samenstelling ervan te bespreken! Theebladeren bevatten verschillende chemische bestanddelen, die elk een eigen functie hebben en bijdragen aan de smaak en de gezondheidsvoordelen van de theeplant. Dit artikel is geschreven om u een overzicht te geven van de chemische samenstelling van groene thee . Laten we dus meteen beginnen en de vele chemische componenten ontdekken die thee tot zo'n heerlijke drank maken.

Groene thee polyfenolen

Een belangrijk onderdeel van de chemische samenstelling van groene thee zijn de polyfenolen. Polyfenolen zijn natuurlijke verbindingen in de theeplant die de drank grotendeels zijn kenmerkende smaak geven. De term polyfenolen omvat kleinere subgroepen zoals flavonoïden, fenolzuren en tannines. De grootste subgroep binnen de polyfenolen zijn de flavonoïden. De bittere of samentrekkende smaak die je in thee proeft, is waarschijnlijk te danken aan de aanwezigheid van deze flavonoïden. Men denkt dat flavonoïden chemische stoffen zijn die een plant produceert om zich te verdedigen tegen insecten, bacteriën en schimmels. Thee met een hoger polyfenolgehalte is de ongeschoeide sencha thee. Je kunt deze herkennen aan een minder zoete en meer droge of bittere smaak. Zwarte thee bevat aanzienlijk minder polyfenolen, omdat de plant deze polyfenolen tijdens het oxidatieproces omzet in theaflavinen.

Catechinen en antioxidanten

Een van de meest besproken eigenschappen van de chemische samenstelling van groene thee is EGCG. EGCG (epigallocatechinegallaat) is een van de belangrijkste catechines in groene thee. Er wordt aangenomen dat het een sterke antioxiderende werking op het lichaam heeft, omdat het het beschermt tegen schade door vrije radicalen. Wanneer onderzoekers de gezondheidseffecten van groene thee bestuderen, is EGCG een van de stoffen die ze onderzoeken.

Tannines worden in de theewereld vaak verkeerd begrepen. Het woord werd van oudsher gebruikt om de stoffen in hout te beschrijven die werden gebruikt om dierenhuiden te looien, maar in feite zijn het een subklasse van bittere polyfenolen. Hoewel tannines wel in thee voorkomen, zijn ze in zeer lage concentraties aanwezig en dragen ze daarom niet veel bij aan de algehele smaak. Gebruik bij het beschrijven van de smaak van thee liever de woorden catechines of polyfenolen in plaats van tannines.

Enzymen

Hoewel de enzymen misschien niet veel te maken hebben met de smaak van de thee, spelen ze een cruciale rol in de transformatie van thee naar oolong of zwarte thee. De twee belangrijkste enzymen in thee zijn polyfenoloxidase en peroxidase. Nadat het theeblad is geplukt, beginnen de cellen af te breken en zetten deze enzymen de polyfenolen om in theaflavinen en thearubiganen. Dit proces zorgt ervoor dat de kleur van het blad verandert van groen naar bruin, net zoals een appel van geel naar bruin verandert nadat erin is gebeten en aan de lucht is blootgesteld. 

Aminozuren

Wat de smaak van groene thee betreft, is een van de belangrijkste aspecten van de chemische samenstelling het aminozuurprofiel. Het meest voorkomende aminozuur in thee is verreweg L -theanine. Dit is eigenlijk een zeer zeldzaam aminozuur in het plantenrijk. Het werd pas in 1949 in groene thee ontdekt en is tot op heden slechts in drie planten- en schimmelsoorten aangetroffen: Camelia sinensis, Ilex guayusa en een soort boletenpaddenstoel die inheems is in Noord-Amerika en Europa. L -theanine zou verantwoordelijk zijn voor het "kalm-alert" gevoel waar thee om bekend staat. Men denkt dat het de alfa-hersengolfactiviteit verhoogt, wat leidt tot een groter gevoel van ontspanning en een manier om mentale en fysieke stress te verminderen.

Vluchtige verbindingen

Waarschijnlijk het minst besproken onderdeel van de chemische samenstelling van groene thee zijn de vluchtige stoffen. Hoewel hier niet veel over gesproken wordt, zijn ze een van de belangrijkste componenten als het gaat om de smaak en het aroma van de thee. Primaire vluchtige stoffen zijn de chemische componenten die door planten worden uitgestoten wanneer ze worden aangevallen of beschadigd. Secundaire vluchtige stoffen kunnen tijdens het productieproces uit de plant vrijkomen. In de context van thee zijn ze verantwoordelijk voor die heerlijke bloemige of nootachtige tonen die je in de thee kunt proeven. Hier zijn er een paar die het waard zijn om te kennen:

• Hexanal: fruitige en grasachtige smaken
• Hexenol: kruidige en houtachtige aroma's
• Linalool: bloemige, zoete en houtachtige aroma's.
• Geraniol: aroma's van rozen, bloemen en geranium.
• Pentanal: amandel, moutachtige smaken
• Benzeenacetaldehyde: geur en aroma van hyacint of sering.

Cafeïne

Laten we het hebben over iets waar de meeste theedrinkers in geïnteresseerd lijken te zijn: cafeïne . Cafeïne zit in alle soorten thee. Hoewel sommige theesoorten aanzienlijk meer cafeïne bevatten dan andere, bevatten bijna alle theesoorten van nature een bepaalde hoeveelheid cafeïne. Het cafeïnegehalte in thee varieert van theesoorten met een laag cafeïnegehalte, zoals Kukicha tot theesoorten met een zeer hoog cafeïnegehalte, zoals Gyokuro en matcha groene theepoeder , die net zoveel cafeïne kunnen bevatten als een kop koffie. 

Waarom maakt cafeïne deel uit van de chemische samenstelling van groene thee?

Laten we even kort bekijken waarom thee cafeïne bevat. De theeplant produceert van nature cafeïne als insecticide om de bladeren te beschermen tegen insecten. De jongere, tere scheuten van de theeplant zijn kwetsbaarder en moeten daarom meer cafeïne produceren. De oudere, rijpere bladeren aan de voet van de theeplant zijn taaier en minder vatbaar voor insectenvraat, waardoor ze minder cafeïne produceren. Dit betekent dat de chemische samenstelling van groene thee , gemaakt van oudere bladeren, anders is. Thee gemaakt van oudere theebladeren bevat minder cafeïne en thee gemaakt van jongere theebladeren bevat meer cafeïne, alle andere factoren gelijkblijvend. Een voorbeeld hiervan is Bancha thee. 

Bancha is een thee gemaakt van de oudere bladeren van de theeplant en bevat minder cafeïne dan gewone sencha , die gemaakt wordt van de jongere bladeren. Deze thee is heerlijk om te drinken in de late namiddag of avond, vooral na een maaltijd. De smaak is wat zachter, met tonen van popcorn, granen en hout. Het bevat ongeveer 40 mg cafeïne, minder dan de helft van een klein kopje koffie.

Een andere factor die de chemische samenstelling van groene thee met betrekking tot cafeïne kan beïnvloeden, is de verhouding tussen stengels en bladeren. Omdat cafeïne alleen in de bladeren van de theeplant wordt geproduceerd, bevatten theeën die stengels bevatten, zoals Kukicha en Karigane minder cafeïne. Deze theeën bevatten slechts 18 mg cafeïne per kopje, waardoor ze half zoveel cafeïne bevatten als een Bancha en minder dan een kwart van de cafeïne in een klein kopje koffie. 

De extra stengels in Karigane en Kukicha kunnen een mildere smaak aan de thee geven. Een pure bladthee zoals Gyokuro kan bijvoorbeeld een zeer intense hartige smaak hebben, maar de toevoeging van de stengels in het geval van Karigane kan die smaak in balans brengen, waardoor een aangename, subtiele thee ontstaat met tonen van komkommer en zomergras. Deze thee is ook heerlijk als koude thee.

De chemische samenstelling van groene thee veranderen door koud brouwen.

Koud brouwen kan een goede manier zijn om het cafeïnegehalte van thee te verlagen. Cafeïne wordt sneller onttrokken bij hogere temperaturen, dus door kouder water te gebruiken, onttrek je minder cafeïne. Je onttrekt ook minder van de bittere catechines, waardoor de thee zachter en zoeter smaakt. Als je wilt genieten van koud gebrouwen thee zonder de cafeïne te verliezen, laat de thee dan gewoon een nacht trekken. De extra tijd compenseert de lagere watertemperatuur en zorgt ervoor dat er ongeveer dezelfde hoeveelheid cafeïne wordt onttrokken.

De chemische samenstelling van groene thee veranderen door geroosterde rijst toe te voegen.

Om het cafeïnegehalte van thee te verlagen, kun je er ook geroosterde rijst aan toevoegen. Omdat rijst geen cafeïne bevat, verlaagt het het gemiddelde cafeïnegehalte. Thee gemaakt met geroosterde rijst wordt Genmaicha genoemd en is een steeds populairdere manier om van thee te genieten met minder cafeïne. Veel genmaicha -theeën worden bovendien gemaakt van oudere theebladeren, wat het cafeïnegehalte nog verder verlaagt. Je kunt dan rekenen op ongeveer 40 mg cafeïne per kopje, als je dezelfde 5 gram bladeren gebruikt.

De chemische samenstelling van groene thee veranderen door roosteren

Een andere factor die de chemische samenstelling van groene thee verandert en het cafeïnegehalte verlaagt, is het roosteren. Tijdens het roosterproces wordt de cafeïne in de thee iets verminderd, waardoor volledig geroosterde theeën zoals Hojicha een goede optie zijn voor 's middags of 's avonds. Bij Hojicha kun je rekenen op ongeveer 40 milligram cafeïne per kopje, vergeleken met een gewone sencha die ongeveer 60 mg cafeïne per kopje kan bevatten. Als je je cafeïne-inname echt wilt verlagen, kun je kiezen voor geroosterde stengelthee, of Kuki Hojicha zoals deze van Mr. Issin . Deze thee bevat niet alleen minder cafeïne dan een normale hojicha , maar de stengels worden ook anders geroosterd dan de bladeren, waardoor de thee een veel donkerdere smaak krijgt, bijna zoals koffie.

Thee met een hoog cafeïnegehalte

Als je op zoek bent naar een thee met een hoog cafeïnegehalte, kun je het beste kiezen voor sencha , Gyokuro of matcha . Deze theesoorten worden gemaakt van jonge theebladeren die lange tijd in de schaduw staan en bevatten weinig stengels. Het schaduwproces heeft meer invloed op het cafeïnegehalte dan welke andere factor dan ook. Wanneer de theeplant geen zonlicht meer krijgt, wordt hij kwetsbaarder voor insecten en moet hij meer cafeïne produceren om zichzelf te beschermen. Sencha -thee die 1 week voor de oogst in de schaduw staat, bevat meer cafeïne dan sencha die niet in de schaduw staat, en Gyokuro die 3 weken voor de oogst in de schaduw staat, bevat zelfs nog meer cafeïne dan gewone sencha . Daardoor heeft Gyokuro het hoogste cafeïnegehalte van alle Japanse groene theesoorten .

Een kop sterke Gyokuro kan wel 120-140 mg cafeïne bevatten, vergeleken met een kop koffie die 80-120 mg cafeïne bevat. De reden voor het hoge cafeïnegehalte is dat geen andere bladthee zo lang in de schaduw wordt geteeld als Gyokuro . Tijdens dit proces ontwikkelt de thee ook theanine, dat twee belangrijke functies vervult. Ten eerste zorgt het voor de zachte, zoete en hartige smaak waar schaduwthee om bekend staat, en ten tweede vertraagt het de opname van cafeïne. Mensen die Gyokuro drinken, geven aan dat ze gedurende de dag langer energie hebben dan na het drinken van koffie, zonder de energiedip of nerveuze gevoelens die daarop volgen.

Matcha kan een zeer hoog cafeïnegehalte hebben, maar dat hangt af van de productiemethode. matcha van lage kwaliteit kan ongeveer de helft minder cafeïne bevatten dan matcha van hoge kwaliteit. Dit komt doordat bij matcha van lagere kwaliteit bepaalde stappen in het productieproces worden overgeslagen. Het wordt bijvoorbeeld gemaakt van bladeren van mindere kwaliteit, van bladeren die niet in de schaduw groeien, of de stengels worden niet verwijderd voordat de bladeren worden gemalen. Al deze factoren kunnen het cafeïnegehalte in matcha verlagen. Het resulteert ook in een bitterdere matcha die minder lekker is om te drinken.

Zoals je ziet, zijn er verschillende factoren die de chemische samenstelling van groene thee sterk kunnen beïnvloeden. Of je nu op zoek bent naar een rustgevende thee met weinig cafeïne voor de avond, of een energieke thee voor de ochtend, de kans is groot dat je het vindt in de wereld van Japanse groene thee. 

Tot slot nog een paar woorden over de chemische samenstelling van groene thee.

Ik hoop dat je deze gids over de chemische samenstelling van groene thee interessant vond. Mocht je vragen hebben of iets missen in deze gids, neem dan gerust contact met ons op via e-mail of sociale media. Tot de volgende keer!